Jak wiadomo, psy są zwierzętami wszystkożernymi, więc potrzebują zarówno składników roślinnych, jak i zwierzęcych. Prawidłową dietę psa można przyrównać do diety jego dzikiego kuzyna - wilka. Wilk jest przede wszystkim mięsożercą, ale również odżywia się padliną, gryzoniami czy też roślinami. Dlatego dieta BARF jest dietą opartą jedynie na surowych produktach podawanych psu - jest to alternatywa dla tradycyjnych karm dla psów.
BARF to dieta, w której aż około 60% wszystkich produktów stanowią surowe kości mięsne, zaś reszta to mieszanka z owoców, warzyw i podrobów. W diecie tej występują również ryby, których spożywanie - jeżeli jest częste - powinno być wspierane witaminą E.
Co ciekawe, do diety takiej dodaje się również oleje, będące źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych. Owoce i warzywa przygotowywane są w specjalny sposób - miksowane lub przepuszczane przez sokowirówkę. Jedynym warzywem, którego nie można podawać psu, jest cebula - może ona spowodować nawet śmierć czworonoga.
Należy również pamiętać, aby mięso podawane psu pochodziło ze sprawdzonego źródła oraz aby przed dodaniem przeleżało kilka dni (najlepiej około trzech) w zamrażalniku - spowoduje to obumarcie wszelkich groźnych bakterii, które mogą spowodować chorobę u psa.
Tagi dla tego wpisu: BARF, dieta, pies, Żywienie
Odpowiednie żywienie psa jest podstawą jego zdrowia, wyglądu oraz dobrego samopoczucia - a wiadomo, że wszystkie te sprawy to coś, na czym szczególnie właścicelowi zależy. Niestety, częstokroć właściciel psa popełnia błędy w jego żywieniu - błędy te wynikają czasem z opinii znajomych, a czasem ze zwykłej niewiedzy na temat odpowiedniego odżywiania psa. Dlatego, jeżeli chcemy, aby nasz pupil jak najrzadziej odwiedzał weterynarza oraz był wesoły i skory do zabawy, a jego wygląd budził podziw wśród sąsiadów, należy pamiętać o kilku zasadach.
Wśród właścicieli psów utarło się kilka mitów. Jednym z nich jest mit o tym, że pies powinien zjadać tylko resztki ze stołu właściciela. Jest to nieprawda i tak postępowniem można wyrządzić zwierzęciu ogromną krzywdę - pokarm ludzki nie jest zbilansowany odpowiednio na potrzeby psów oraz zawiera szkodliwe dla nich przyprawy, m.in. sól. Podobnie niewskazane jest podawanie psom karm kocich.
Kolejnym mitem jest mit na temat podawania psu dużej ilości kości - kości powinny stanowić maksimum 10 % diety psa, zaś zupełnie niedozwolone jest podawanie kości kurzych, które po rozgryzieniu mogą przebić przełyk.
Niewskazane jest równiez podawanie psu dużych ilości mleka krowiego - często powoduje ono biegunki, z racji nietolerancji laktozy - oraz tylko i wyłącznie karmy suchej. Pies jest wszystkożercą, wymaga więc diety zróżnicowanej, ale zbilansowanej - podawać więc należy mu zarówno gotową karmę suchą (ale tylko tą, która zawiera wysokie ilości mięsa - szkodliwe są karmy z supermarketów), jak i jedzenie gotowane specjalnie dla niego czy przemrożone mięso.
Tagi dla tego wpisu: dieta, Zdrowie, Żywienie
Żywienie szczeniąt jest sprawą bardzo delikatną i tylko na pozór prostą. Szczenię ma bardzo delikatny przewód pokarmowy i żołądek, który często nie trawi niektórych produktów, co może powodować wymioty czy biegunkę - są one niebezpieczne, jeśli występują dłużej niż dzień, bowiem prowadzą do odwodnienia organizmu szczeniaka. Dlatego należy pamiętać o kilku znaczących zasadach dotyczących karmienia szczeniąt, dzięki którym będziemy mieć pewność, że nie szkodzimy im w okresie wzmożonego wzrostu.
Zacznijmy od miejsca, w którym pies je. Miejsce to powinno być tak położone, aby pies miał swobodę ruchu i dobry dostęp do pokarmu, a także aby mógł spokojnie zjeść, bez odrywania się od posiłku. Dobrze jest, gdy kącik taki zaopatrzony jest w trzy miski, postawione na antypoślizgowej podstawce, która jednocześnie zapobiega zabrudzeniom, jakie zdarzają się szczeniętom podczas jedzenia. Jedna miska powinna zawierać stale wodę, w drugiej podawany powinien być pokarm, zaś w trzeciej - opcjonalnie - smakołyki. Druga i trzecia powinny być myte od razu po skończeniu przez psa posiłku, aby unikać tworzenia się w miskach bakterii.
Jeżeli decydujemy się na psiaka z rodowodem (należy pamiętać, że tylko taki jest rasowy), to wskazówki co do karmienia otrzymamy od hodowcy. Ważne jest, aby nie zmieniać diety szczenięcia w momencie, kiedy ono do nas trafia, niezależnie z jakiego źródła - wpływa to bowiem na podwyższenie poziomu stresu oraz niewydolność żołądka. Szczenię nie powinno być karmione jedynie gotowymi, suchymi karmami - należy wzbogacać jego dietę o gotowane mięso (przy surowym mogą pojawić się trudności z trawieniem), ryż czy rozgotowane i posiekane warzywa takie jak marchewka. Dodatkowo, dobrze jest podawać szczenięciu preparaty witaminowe, które wyrównywałyby poziom niezbędnych składników odżywczych w jego organizmie.
Należy również pamiętać o kilku zasad dotyczących samego karmienia. Szczenię poniżej 3 miesiąca życia powinno dostawać ok. 5 posiłków dziennie, których wielkość zależałaby od masy psa (tak, aby go nie utuczyć, bowiem wpływa to negatywnie na serce i stawy) oraz jego aktywności. Szczenięciu, które ma ponad 3 miesiące można starać się powoli, stopniowo wprowadzać nowe rzeczy do posiłków, np. surową marchew, która dobrze wpływa na trawienie. Należy jednak pamiętać, że jakiekolwiek zmiany w diecie psa powinny wprowadzane być bardzo powoli i stopniowo, najlepiej przez kilka dni jeden produkt - nie wolno zmieniać nagle całej diety.
Tagi dla tego wpisu: dieta, karma, szczeniak, Żywienie