Sposób karmienia, o czym wie niewiele osób, znacząco wpływa na to, czy pies uważa nas za przewodnika, czy tylko za członka stada. Należy pamiętać, że pies będzie absolutnie posłuszny tylko przewodnikowi stada - jeśli więc chcesz, aby Twój pies od szczeniaka uczył się, kto jest szefem w stadzie mieszkającym w domu z psem, należy pamiętać o kilku rzeczach.
Sposób zachowania psa w stadzie wzorowany jest na zachowaniu w watasze wilków. Tam przewodnik stada, samiec Alfa, rozpoczyna jedzenie, dopiero później dopuszczając do niego resztę stada. Tą zasadę z powodzeniem możesz zastosować w domu - weź miskę psa, nałóż do niej jedzenie, a na wierzch lub obok połóż np. plasterek kiełbasy. Odłóż miskę na miejsce, po czym udawaj, że jesz z niej, jedząc właśnie ten plasterek. Następnie odejdź od miski. Nie zwracaj w tym czasie uwagi na psa! Dzięki temu będzie on przekonany, że to, co je, zostawił mu przewodnik stada.
Podobnie postępuj ze smakołykami - pies musi sobie na nie zasłużyć, np. wykonaniem komendy czy posłuszeństwem. Będzie wtedy czuł, że przewodnik stada o niego dba i daje mu jedzenie w zamian za przysługę, na którą to pies sobie zapracował. Takie postępowanie wytwarza zdrowe warunki funkcjonowania w stadzie i pozwala na zdobycie uwagi i posłuszeństwo psa względem Ciebie - jest to istotne przy dalszej tresurze czy choćby odwoływaniu psa do siebie na spacerach.
Tagi dla tego wpisu: socjalizacja, Wychowanie, Żywienie
Problem gryzienia występuje zazwyczaj, jeżeli mowa o szczeniakach. Małe psy mają potrzebę gryzienia przedmiotów przede wszystkim ze względu na wymianę zębów - podczas wyrastania stałych zębów dziąsła, podobnie jak w przypadku dzieci, zaczynają je swędzieć i pies, aby pozbyć się tego wrażenia, zaczyna obgryzać przedmioty. Zazwyczaj są to kapcie, z racji tego, że noszą zapach właściciela - tutaj dochodzi dodatkowo aspekt psychologiczny. Często jednak pies obgryza również meble, co na dłuższą metę może stać się mocno uciążliwe. Mamy tutaj do czynienia z tak zwanym gryzieniem szczenięcym (polecam artykuł o problemach ze szczeniakami na portalu zoologicznym zwierzakowo.pl. Jeżeli złapiemy psiaka na gryzieniu przedmiotu, należy złapać go za obrożę, powiedzieć głośno ,,Nie!” lub ,,Nie wolno!” (komenda powinna być stała, pies się do niej przyzwyczai) oraz wyjąć mu przedmiot z pyska. Jeżeli gryzienie zdarza się, gdy nie ma nas w domu, możemy mu zapobiec, zamykając psa w osobnym pomieszczeniu podczas naszej nieobecności. Można użyć również specjalnych preparatów do spryskiwania przedmiotów i miejsc najczęściej ulegających pogryzieniom - preparat taki odstrasza psa poprzez zapach i smak, ale nie jest dla niego szkodliwy. Innym rozwiązaniem jest zakup klatki, czy to wystawowej, czy zwykłej, na tyle dużej, aby pies mógł spokojnie w niej spać i się ruszać oraz aby była odpowiednia wielkościowo w momencie, kiedy psiak urośnie. Tutaj należy jednak szczeniaka przyzwyczajać do klatki, aby czuł się w niej pewnie i komfortowo, a nie tak, jak gdyby było to dla niego karą.
Pomysł z klatką może sprawdzić się również w przypadku gryzienia z nudów. Psy mają to do siebie, że czasem potrafią nas całkowicie zaskoczyć. Pies, który dotąd nie gryzł niczego w domu, może nagle zmienić przyzwyczajenia i zacząć obgryzać przedmioty - należy jednak zastanowić się, jaki jest powód tej zmiany. Czasem może być to zmiana warunków życia czy nowa osoba lub zwierzę w domu, jednak najczęściej wynika to ze zwykłej nudy. Dlatego najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku jest zapewnienie psu przed wyjściem do szkoły czy pracy maksimum ruchu oraz zabawy - długi spacer z aportowaniem, czy rzucaniem frisbee powinien psa zmęczyć, dzięki czemu prześpi on czas naszej nieobecności.
Czasem, gryzienie przedmiotów może wynikać z chorób - wtedy mowa o gryzieniu nerwowym czy chorobowym - jeżeli więc pies ma zapewniony ruch, a prócz gryzienia zmieniło się także coś innego w jego zachowaniu, należy niezwłocznie udać się do weterynarza.
Tagi dla tego wpisu: gryzienie, socjalizacja, Wychowanie
Jednym z pierwszych etapów wychowania naszego pupila jest nauka czystości. Jeżeli wzięliśmy pod opiekę psa dorosłego, nie powinno być z tym problemów – najczęściej pies taki nauczony jest załatwiania się tylko podczas spacerów czy poza domem, np. na podwórku. Większy orzech do zgryzienia czeka nas ze szczeniakiem. Nauka czystości nie jest w jego przypadku prosta, choć zdarzają się maluchy, które bardzo szybko pojmują, że nie mogą załatwiać się w domu. Niestety, jest to rzadko spotykane zjawisko, więc jeśli decydujemy się na szczeniaka, musimy wiedzieć, jak nauczyć go czystości, aby nauka ta nie przeciągnęła się w nieskończoność.
Przede wszystkim, należy pamiętać o tym, aby podchodzić do nauki pozytywnie. Niewskazane jest jakiekolwiek krzyczenie na psa, karanie go czy wręcz bicie – zazwyczaj przynosi to skutek odwrotny, pies przestaje nam ufać, zaczyna się nas bać, a przede wszystkim zupełnie nie zdaje sobie sprawy z tego, za co zostaje ukarany. Tak więc pierwsza zasada brzmi: nie karać psa!
Następnie musimy sobie uświadomić cienką granicę pomiędzy karaniem a upomnieniem – jeżeli widzimy, że pies zaczyna się załatwiać w miejscu, w którym nie wolno mu tego robić, możemy klasnąć czy uderzyć gazetą w ścianę – nigdy w psa! W tym czasie pies przestanie na chwilę załatwiać swoje potrzeby, a wtedy należy przenieść go w miejsce w domu, które przeznaczyliśmy na tymczasową psią toaletkę albo wynieść z domu na dwór i spokojnie poczekać, aż skończy się załatwiać. Kiedy widzimy, że pies załatwia się – lub kończy załatwiać - w miejscu, w którym wolno mu to robić – po fakcie nagradzamy go smakołykiem lub pochwałą. Pies zrozumie, że to, co robi, podoba nam się i będzie starał się to robić częściej, aby być nagradzanym lub z czasem dlatego, że będzie miał pozytywne skojarzenia. A więc druga zasada: nagradzamy za odpowiednie zachowanie!
Parę słów co do psiej toaletki – jeżeli nauka załatwiania od razu na dworze jest niemożliwa, bo mieszkamy w bloku i nie mamy szans na szybkie wyjście, należy w domu przeznaczyć jakieś miejsce na psią toaletkę. Miejsce powinno być spokojne i mało uczęszczane, a zarazem na tyle duże, aby pies mógł parę razy obrócić się przed załatwieniem. W takim miejscu kładziemy plastikową podkładkę, aby uniknąć trwałych zabrudzeń podłogi, a na wierzch gazety lub podkłady higieniczne, które można zakupić w aptece.
I ostatnie fakty: należy pamiętać, że mały psiak na pewno będzie załatwiał się w określonych porach: po wstaniu i przed pójściem spać, po jedzeniu oraz po zabawie. W takich momentach można po prostu z psem wyjść lub przypilnować, aby trafił do swojej toaletki. Dobrze jest również określić stałe godziny spacerów, przestrzegane każdego dnia, które nauczą psa, że są pory, w których może się załatwiać na dworze i być za to nagrodzonym. To sprawi, że zamiast załatwiać się w domu, pies będzie czekał do spaceru.
Tagi dla tego wpisu: czystość, socjalizacja, Wychowanie